R & B op wereldreis

Robin & Bianca op wereldreis 2016 - 2017

Back Home

Omdat de wegen rond Seattle nogal dicht kunnen slibben, gaan we dinsdagochtend al vroeg op pad om de auto in te leveren. We hebben onze zorgen om niets gemaakt want binnen een mum van tijd is de auto afgeleverd en staan we klaar voor vertrek op de luchthaven. Nu moeten we alleen nog ruim 5 uur overbruggen voordat we de lucht ingaan en inchecken is nog niet mogelijk. Dat wordt een behoorlijke zit, want de zenuwen gieren inmiddels door mijn keel voor de reis richting huis..

Lees verder

Life in the Fast Lane

Ver voor ons vertrek wisten we dat ooit de dag zou aanbreken waarop ons avontuur erop zit.. Eind mei 2017 klonk toen als verre toekomstmuziek in onze oren, maar inmiddels is het realiteit geworden en staan we aan de vooravond van ons vertrek naar huis. In het begin konden we soms niet geloven dat we echt voor zo’n lange tijd op reis waren en nu kijken we vol ongeloof terug omdat het voorbij is.. Zoom! What was that? Dat was onze wereldreis!

Lees verder

Snow (Hey Oh)

Sneeuwstorm is een groot woord voor het kleine beetje natte sneeuw dat valt als we rond Lake Tahoe rijden. Maar koud is het wel! De zwemkleding kan weer in de tas en de jas kan weer uit de tas. We hadden het niet meer verwacht in deze tijd van het jaar, maar het blijkt hier vaker te sneeuwen in de maand mei. Het is alleen niet gebruikelijk dat er nog zulke pakken sneeuw liggen in deze tijd van het jaar. Hoezo klimaatverandering..

Lees verder

River Deep, Mountain High

In onze zoektocht naar het echte Wilde Westen laten we de glitter and glamour van Las Vegas achter ons. Williams, dat aan de legendarische Route 66 ligt, is onze eerste stop onderweg. Deze plaats is ook de toegangspoort tot de South Rim van The Grand Canyon. De volgende morgen gaan we al vroeg op pad naar dè kloof die door velen wordt gezien als een van de grootste natuurwonderen van de wereld. Na een uur rijden zijn we er en enigszins verward parkeren we onze auto. Dit moet het zijn, maar alles wat we om ons heen zien is vlak land en bomen..

Lees verder

The Long and Winding Road

Als we uit Tuolumne weg rijden richting Yosemite National Park, zegt Robin dat hij op Google maps zag dat er ook een route binnendoor is. Dit scheelt ons bovendien wat tijd, dus besluiten we om deze binnendoorweg te pakken. Terwijl we de grote weg afrijden, zegt Robin nog iets in de trant van “Je hebt hier allemaal van die brede wegen, niet zoals in Nieuw-Zeeland waar de wegen soms zo smal zijn”. Tot nu toe hebben we hier inderdaad alleen nog maar op grote en brede wegen gereden, dus ik knik instemmend…

Lees verder

Connection

Dinsdagavond 25 april stappen we om half 7 in Buenos Aires op het vliegtuig voor onze vlucht naar Atlanta. Van daaruit vliegen we verder naar Los Angeles. In de krappe tijd die we in Atlanta hebben, moeten we een visum regelen, onze bagage ophalen en weer afgeven en door de scan met onze handbagage. Oef, dat wordt spannend! De stewardess met wie we spreken, stelt ons gerust met de woorden dat iedereen aan boord een aansluitende vlucht heeft en dat we die van ons zeker weten gaan halen..

Lees verder

Dancing in the Street

7 weken geleden kwamen we aan in Buenos Aires. De Argentijnse hoofdstad heeft een ruige reputatie en wat onwennig slenteren we tijdens deze eerste kennismaking door de stad. Hoe anders is dit 7 weken later nu we hier opnieuw zijn. Deze keer stappen we met stevige tred door de straten van de wijk Palermo. Tijd voor Buenos Aires 2.0!

Lees verder

Happy

Als we naar het eiland Chiloé reizen, verdwijnt het regenachtige en grijze vulkanengebied al snel achter ons. De zon schijnt en de lucht is strakblauw wanneer de bus de ferry opdraait. Snel stappen we uit om een plaatsje op het dek te zoeken en we vermaken ons prima met de pinguïns en zeehonden die in het smaragdgroene water zwemmen. Na de overtocht moeten we nog anderhalf uur verder bussen. Eenmaal in Castro aangekomen, gaan we op zoek naar ons hostel. De straten zien er uitgestorven uit en het oogt wat vervallen. Maar dan doemen ineens de voor Chiloé zo beeldbepalende gekleurde huizen op. Deze palafito’s zijn op palen gemonteerd en staan langs het water. Het is een kleurrijk plaatje en de aanblik alleen al stemt ons vrolijk. En terwijl we verder lopen, maken we ons op voor een paar lekkere nazomerdagen op dit bijzondere en kleurrijke eiland!

Lees verder

Lost

Na een steile klim over lavavelden genieten we boven van een prachtig uitzicht op de omgeving van vulkaan Osorno terwijl we af en toe door de wolken heen een glimp opvangen van de vulkaan zelf. Als we weer wat bijgekomen zijn, zien we onderaan de heuvel waarop we staan een pad van witte vlonders liggen. We besluiten dit pad te volgen om weer terug te keren naar de parkeerplaats waar de bus op ons wacht. Onderweg passeren we nog een bord met ‘basis 1 kilometer’ en nu weten we zeker dat we in de goede richting lopen..

Lees verder

Waiting On the World to Change

Na een lange dag wachten, stappen we ’s avonds rond een uur of 9 in de bus die ons van El Chalten naar El Bolson brengt. We lopen naar onze plaatsen bovenin. De stoelen zitten prima en ze kunnen ook nog redelijk achteruit gezet worden. Lang niet slecht en in ieder geval comfortabeler dan een gemiddelde vliegtuigstoel. Het schijnt nogal rumoerig te zijn in de Argentijnse bussen, maar daar merken we niets van. Buiten is het aardedonker en kort na vertrek gaat bij iedereen al snel het licht uit. Dus proberen wij ook snel maar wat uurtjes slaap te pakken zodat we morgenochtend hopelijk een beetje fris zijn voor dit deel van de Ruta 40.

Lees verder

« Oudere berichten

© 2024 R & B op wereldreis

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑